شَفَه لب لِسان چه زبان فَم دهان * يدَ و جارِحَه دست و حلقوم ناى فَرسَ اسب و بَغلْ استر و سَرْج زين * بعَير اشتر است و جَرَس چه دراى رَجُل مرد و مَرئَه زن و زَوج جفت * غَنِى مالدار است و مِسكين گداى قَناتست كاريز و عَذْب آب خوش * چو يَنْبوْع چشمه حَمائست لاى كِران عُود و بَربَط وَتر شِرْعَه رُود * ولى صَنْج چنگست مِزمار ناى هُدَى راستى كِذْب و فِرْيَه دروغ * عَفيف و حَصُور و وَرِع پارساى بَلَد كُورَه را شهر دان شَهر ماه * دگر وِتر را طاق دان طاق تاى ثَمنَ چه بَها و بَهاء روشنى * ثُبْور است وَيُل و بود وَيل واى عَيُون شور چَشم و بَليد است كُندْ * بود لَوَذعِى لَلْعَى تيز راى